Βάλαμε Windows 7 RC σε ενα Χρέπι

Χρέπι νοείται το 2009, ενα μηχάνημα με single-core επεξεργαστή, λιγότερο απο 1Gigabyte μνήμη και κάρτα γραφικών «ουτε καν Intel GM950″  με καμία απολύτως υποστήριξη σε οποιοδήποτε σημερινό standard γραφικών.

Έτσι, το 5χρονο Sony VAIO VGN-B3XP με εναν Centrino 1.7Ghz/2Mbyte L2 cache, 1Gbyte μνήμης PC2700@333MHz, μια 852/855 Express (του μεσονυκτίου!) και εναν σκληρό δίσκο κουρασμένο που παλεύει να γυρίσει στις 5400RPM, έγινε το δικό μου πειραματόζωο.

Για να δούμε κατα πόσο θα ανταπεξέλθει στις προκλήσεις του νέου λειτουργικού της Microsoft… Κατ’ αυτήν, το λειτουργικό προβλέπεται να τρέχει και σε μισμίρικα netbooks με τον επεξεργαστή Atom των 2Watt… Προφανώς και οι προδιαγραφές του laptop (με εξαίρεση την κάρτα γραφικών) είναι εντός των System Requirements για τα 7άρια. Πάμε!

Η εγκατάσταση

Η εγκατάσταση πήγε περίφημα και ολοκληρώθηκε σε περίπου 35 λεπτά. Σαφέστατα συντομότερα απο αυτή των Windows Vista στο ίδιο μηχανάκι. Δεν υπάρχει κάτι περισσότερο να πω για αυτό το κομμάτι καθώς ακολουθεί τη λογική του ΠΑΤΑ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΤΑ ΚΑΝΩ ΟΛΑ ΜΟΝΟ ΜΟΥ.

Μετά την εγκατάσταση

Στο δεύτερο boot του υπολογιστή ήρθε ο ενθουσιασμός. Αν και χωρίς Aero (λογικότατο) το laptop εκκίνησε πιο γρήγορα και απο όταν είχε Windows XP. Δεν υπερβάλλω, ο χρόνος εκκίνησης μπορούσε να συγκριθεί μόνο με Macintosh. Η επόμενη έκπληξη ήταν ο ήσυχος σκληρός δίσκος, δηλαδή μηδενικό swaping και εκκίνηση εφαρμογών ή services ή το καθεστωτικό System Restore Point Creation on boot των Vista. Όλα παρελθόν. Μετά απο 1 λεπτό στην Επιφάνεια Εργασίας ο σκληρός δίσκος ήταν εντελώς αδρανής.

Η κατανάλωση φυσικής μνήμης Ram, μόλις στα 500Mbytes χωρίς τάσεις…φυγής. Ακόμα και μετά απο αρκετή ώρα χρήσης, παρέμενε στα ίδια επίπεδα. Είναι φανερό πως έχει γίνει πολύ δουλειά στο κομμάτι διαχείρισης μνήμης. Ενα απο τα σημαντικότερα προβλήματα των Windows Vista.

Η απόκριση της επιφάνειας εργασίας -σχεδόν- ιδανική. Τα κλικς «πιάνουν» με το που εμφανιστεί το Desktop και όχι αφού «σηκωθούν» πρώτα 400 services. Πιθανότατα έχει γίνει χρονοκαταμερισμός εκκίνησης των services ωστε να παραδίδεται το desktop στον χρήστη άμμεσα. Αυτή η εξέλιξη ξεπέρασε τις προσδοκίες μου για τόσο παλιό μηχάνημα. Η Microsoft ποτέ δεν είχε -έως τώρα- πετύχει να δίνει πρώτη προτεραιότητα στο UI ωστε ο χρήστης να μην βλέπει κλεψύδρες στα όνειρα του. Αν και έχει κι άλλα περιθώρια βελτιώσεων για να φθάσει το responsiveness του MacOS X, είναι ενα σημαντικότατο βήμα μπροστά.

Οι οδηγοί που είναι ρε παιδια;

Και κάπου εδώ τελειώνει ο μήνας του μέλιτος. Αρχίζω να βάζω τις φωνές! Το συγκεκριμένο VAIO δεν διαθέτει Drivers για Windows Vista. Διαθέτει μόνο για Windows XP. Επιπλέον, διαθέτει κάποια extra software για Vista (VAIO Settings, Custom DLLs κλπ). Αλλά, όπως είχαμε συνηθίσει απο κάθε αναβάθμιση λειτουργικού στο παρελθόν, η Microsoft προσέθετε συνεχώς νέους οδηγούς συσκευών.

Για παράδειγμα, συσκευές που χρειάζονταν drivers στα Windows 98, δεν τους χρειαζόντουσαν στα Windows XP ή αντιστοίχως αναγκαίοι οδηγοί στα Windows XP RTM υπήρχαν στο Driver Library των Windows XP SP2.

Αυτό ΔΕΝ συνέβη στην περίπτωση μου. Το πιο σημαντικό είναι πως όλες οι συσκευές σε αυτό το laptop είναι της Intel. Δεν είναι και λίγο μια κάρτα Intel Express 855 να εμφανίζεται ως Standard VGA Adapter χωρίς καμμία δυνατότητα αναβάθμισης απο την Intel! Το ίδιο συνέβη με σειρά συσκευών (card reader, κάρτα ήχου, ACPI subsystem κ.α.). Απογοήτευση.

Μετά το πρώτο Windows Update, έγινε αυτόματη εγκατάσταση τριών οδηγών συσκευών. Κάρτα ήχου, ACPI και Κάρτα Ασύρματης Δικτύωσης Intel 2200. Απο τους τρεις οδηγούς, μόνο αυτός της ασύρματης δικτύωσης λειτούργησε. Οι άλλοι δύο όχι.

Αναζητώντας λύση, ανακάλυψα τρόπο και εγκατέστησα σωστά την κάρτα γραφικών μεταβαίνοντας απο Graphics Index 1.0 σε 1.9 (για δισδιάστατα πάντα). Χρησιμοποιώντας Windows XP drivers, διόρθωσα την κάρτα ήχου και το ACPI. Πρώτα βέβαια αναγκάστηκα να «παίξω» λίγο με το bcdedit ωστε να απενεργοποιήσω τον έλεγχο των οδηγών συσκευών.

Χωρις να μακρυγορώ άλλο, έφθασα στο σημείο να μην υπάρχει καμμία προβληματική ή άγνωστη συσκευή και το σύστημα να είναι σταθερότατο.

Τα ερωτήματα

Εφόσον τα Windows 7 μπορούν κάλλιστα να «παίξουν» σε παλιά PC, γιατί η Microsoft επιλέγει το δρόμο της μη υποστήριξης οδηγών; Είναι ενας άλλος τρόπος να μας σπρώξει στην αγορά νέου hardware; Είπαμε να μη βάλουμε Vista για αυτόν ακριβώς το λόγο. Είναι κρίμα ενα πραγματικά ενδιαφέρον και ελαφρύ λειτουργικό όπως τα 7 να μην έχει μια τυπική συλλογή οδηγών τουλάχιστον για Intel chips! Μια επιλογή πολύ συνηθισμένη σε εταιρικά περιβάλλοντα.

Ο έξυπνος admin πάντως, θα βρεί τον τρόπο να περάσει τα 7αρια του στο παλιό του hardware χωρίς να προσπαθεί να πείσει για ανάγκη νέας αγοράς ή αναβάθμισης μηχανημάτων. Είναι ο πιο λογικός δρόμος. Ειδικά στην περίπτωση που γίνεται disc cloning, η μικρή «ταλαιπωρία» προσαρμογής των 7 στο παλιό hardware θα γίνει μια φορά μόνο και αξίζει το οικονομικό όφελος.

Εν κατακλείδι, φαίνεται πως επιτέλους, η επόμενη γενιά λειτουργικού απο την Microsoft έφτασε. Μυρίζομαι στρίμωγμα για την Apple αν δεν αναθεωρήσει τα περι Snow Leopard