Ανώτατος Δικαστής: Βλακώδης η Προστασία Προσωπικών Δεδομένων
Το μίσος μου για το Facebook είναι γνωστό. Το ο,τι είμαι θιασώτης της Θεωρίας Συνομωσίας πίσω απο αυτό και τη Google, επίσης. Δεν έχω λόγο να το κρύψω.
Όμως τα πράγματα άρχισαν να σοβαρεύουν. Στο Ινστιτούτο Ταλμουδικού Νόμου (βιβλίο προώθησης μίσους και ρατσισμού το οποίο υποτίθεται πως η εβραϊκή κοινότητα έχει καταργήσει και καταδικάσει) μίλησε ο Ανώτατος Δικαστής Antonin Scalia γνωστός για τις απόλυτες θέσεις του.
Δήλωσε λοιπόν πως » είναι βλακώδες να προστατεύονται όλες οι ατομικές πληροφορίες κάποιου, όπως για παράδειγμα η διεύθυνση κατοικίας του. Στη μάχη μεταξύ «ελευθερίας του Λόγου» και «Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων», ο Scalia δηλώνει πως κερδίζει η «ελευθερία του Λόγου». Άσχετα αν ο ίδιος ενοχλείται απο τις κακές λεξούλες στην τηλεόραση.
Τότε ο καθηγητής της Νομικής Joel Reidenberg, αποφάσισε να δώσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εργασία στους φοιτητές του. Τους ζήτησε να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε δημόσια διαθέσιμη πληροφορία για τον Scalia και να συντάξουν ενα πλήρες προφιλ του ίδιου και της οικογένειας του.
Οι φοιτητές συγκέντρωσαν 15 σελίδες γεμάτες προσωπικά δεδομένα όπως διευθύνσεις, φωτογραφίες, γαστριμαργικές προτιμήσεις, προτιμήσεις βιβλίων και ταινιών φωτογραφίες των εγγονιών του, το email της γυναίκας του κ.α. Απέστειλαν το φάκελο στον Scalia για να παρακολουθήσουν τις αντιδράσεις του.
Μεταφέρω αυτούσιο το αγγλικό κείμενο της απάντησης του:
I stand by my remark at the Institute of American and Talmudic Law conference that it is silly to think that every single datum about my life is private. I was referring, of course, to whether every single datum about my life deserves privacy protection in law.
It is not a rare phenomenon that what is legal may also be quite irresponsible. That appears in the First Amendment context all the time. What can be said often should not be said. Prof. Reidenberg’s exercise is an example of perfectly legal, abominably poor judgment. Since he was not teaching a course in judgment, I presume he felt no responsibility to display any.
Απο το ύφος της απάντησης του, φαίνεται ξεκάθαρα η ενόχληση του. Αλλά επιμένει στις θέσεις του. Θεωρεί πως ο,τι έπραξε ο Reidenberg είναι νόμιμο αλλά ανεύθυνο. Δηλαδή μας λέει πως όποιος πράξει το ίδιο για οποιονδήποτε θα καταδικαστεί ως… ανεύθυνος! Όχι δια νόμου και χωρίς καμμία κύρωση. Απλά θα πούμε «βρε τον ανεύθυνο…» και θα τελειώσει εκεί το θέμα. Επίσης, αν και κατηγόρησε τον καθηγητή – ο οποίος αρνήθηκε να δημοσιεύσει την μελέτη για να προστατέψει τον Scalia – δεν μας είπε τι θα συνέβαινε εαν κάποιος φοιτητής δημοσίευε το προφίλ χωρίς να υπακούσει τις εντολές του καθηγητή του. Τότε θα ενοχλούνταν περισσότερο;
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονιστεί πως ο Scalia, ανήκοντας σε μια παλαιότερη γενιά πιθανότατα δεν χρησιμοποιεί το Internet στο βαθμό που το χρησιμοποιούν νεώτερες γενιές σήμερα. Τα προσωπικά στοιχεία των οποίων μπορεί να είναι πολύ περισσότερα.
Ο καθηγητής Reidenberg απαντά σε αυτή τη σελίδα και τονίζει πως σκοπός της εργασίας ήταν να δοθεί μια λύση στο ζήτημα της «ενναλακτικής/δεύτερης χρήσης» των προσωπικών δεδομένων και της νομοθεσίας. Νομοθεσία που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Δηλώνει επίσης, πως εφόσον δεν υπάρχει καμία νομοθεσία προστασίας απο την «δεύτερη χρήση» των προσωπικών πληροφοριών (όπως στην περίπτωση του Δικαστή), τότε η συγκέντρωση πολλών μικρών κομματιών ατομικής πληροφορίας, μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτατα προφίλ ατόμων.
«Και γιατί κάποιος να θέλει να δημιουργήσει το προφίλ μου;» Θα ρωτήσει κάποιος εύλογα…
Καλως ήρθατε στην ανερχόμενη δύναμη του 21ου αιώνα. Ονομάζεται data mining και στόχο έχει, όχι να μάθει τι έχετε κάνει, αλλά τι πρόκειται να κάνετε στο μέλλον!
Θα κάνουμε τρείς υποθέσεις:
1. Παρακολουθούμε στην ροή δεδομένων σας (όλες οι προσωπικές πληροφορίες συγκεντρωμένες, κάτι σαν ενα υπερ-feed προσωπικών πληροφοριών) πως ψάχνετε για φθηνά καύσιμα και νέο αυτοκίνητο σε σελίδες συγκριτικών. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως θα είσασταν ενας καλός υποψήφιος πελάτης για ενα οικονομικό μοντέλο αυτοκινήτου. Θα δώσουμε τα στοιχεία σας στους συνεργαζόμενους πωλητές Toyota στην περιοχή σας για να σας τηλεφωνήσουν.
2. Παρατηρούμε πως ψάχνετε για μεταφορική εταιρία και σπίτι στη Θεσαλλονίκη, στην πόλη του Νο1 ανταγωνιστή της σημερινής σας εργασίας. Πουλήσαμε την πληροφορία στο αφεντικό σας. Α, να μην ξεχάσω. Μόλις απολυθήκατε.
3. Επισκέπτεστε συχνά forums σχετικά με παλιά VW βανάκια, λατρεύετε την Μεσοανατολίτικη κουζίνα και τον προηγούμενο μήνα αγοράσατε μεγάλη ποσότητα λιπάσματος (βασικό συστατικό για βόμβες). Μπορεί απλά να είστε ενας γεροχίπυς που ζεί σε μια φάρμα ή να σχεδιάζετε την ανατίναξη ενος κτιρίου… Ενημερώσαμε τις Αρχές ωστε για παν ενδεχόμενο να σας πάνε για μια ανάκριση.
Το σημαντικό στα παραπάνω, δεν είναι ο φόβος που μπορεί να προκαλούν. Το σημαντικό είναι πως τα μάθετε αφού πρώτα συμβούν. Το ακόμα πιο σημαντικό είναι πως μπορεί ο καθένας να σας «παρακολουθεί». Όχι μόνο οι γνωστές υπηρεσίες.
Και αν είστε αρκετά κακότυχοι και «μπερδευτούν» τα στοιχεία σας με αυτά κάποιου άλλου, τότε συγχαρητήρια! Παίζετε στο remake του Brazil.
Με την ευρύτατη χρήση κάθε είδους Web 2.0 υπηρεσίας, εκθέτουμε τόσα πολλά δεδομένα που αν τα βλέπαμε συγκεντρωτικά (ναι, και εκείνο το άτιμο που είπες πάνω στα νεύρα σου και μετά το έσβησες) θα ανατριχιάζαμε!
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει νομοθεσία ως προς την συγκέντρωση των πληροφοριών μας για οποιαδήποτε «δεύτερη χρήση»; Δεν θα έπρεπε εμείς να αποφασίζουμε τι είναι βλακώδες;
Μετάφραση, απόδοση και προσαρμογή απο Robert X. Cringely, InfoWorld
