Προτάσεις για την επόμενη dte

Φέτος δεν πήγα στην dte. Ο λόγος είναι πως το βλέπω σαν «τράβηγμα». Λίγο η απόσταση, λίγο το οτι δεν περίμενα να ενθουσιαστώ και λίγο ενα καλό κρυολόγημα με άφησαν να περιμένω την blogόσφαιρα να κάνει ρεπορτάζ. Πέρυσι όμως είχα πάει και είχα κάνει εγώ το ρεπόρτερ. Δεν είχα συγκινηθεί αλλά λόγω της συμμετοχής μου σε άλλες εκθέσεις ανάλογης θεματικής, ήξερα στο περίπου τι να περιμένω…

Όπως λοιπόν διαβάζω τις αναφορές διαφόρων bloggers, ξεχωρίζω εναν εκνευρισμό. Μια απόλυτη ισοπέδωση για το ζήτημα αυτό. Δεν τους άρεσε. Όχι απλά δεν τους άρεσε, αλλά θα ήθελαν να σταματήσει να πραγματοποιείται. Να ακολουθήσει τα βήματα άλλων ανάλογων δραστηριοτήτων όπως η Comdex, η Gamics κ.α. Πρίν λίγο καιρό είδαμε να ζητάνε το ίδιο για την Infosystem. Τελικα; Να μην γίνεται καμμία έκθεση τεχνολογίας στην Ελλάδα και ξεμπερδέψαμε… Είναι λύση αυτό;

Για κάποιους μπορεί. Κάποιοι έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται μεγάλες εκθέσεις στα κέντρα της τεχνολογίας. Σιις Η.Π.Α., Γερμανία, Κορέα,Ιαπωνία κ.ο.κ Δεν μπορούν όμως όλοι να ακολουθήσουν… Κατ εμένα, οι λόγοι που δεν επιτρέπουν κάτι πιο big στην Ελλάδα και άλλες χώρες, είναι:

• Ο πληθυσμός της Ελλάδας
• Το πλήθος των εν δυνάμει επισκεπτών
• Το μεγάλο κόστος συμμετοχής όταν τα οφέλη είναι τα αρνητικά σχόλια και μερικές δεκάδες καλές επαφές (αν υπάρξουν κι αυτές)

Το οτι συμμετέχουν οι εταιρίες και οι όμιλοι που…επιμένουν είναι και λίγο ρομαντικό. Αποτέλεσμα υποσχέσεων απο τους διοργανωτές πως «φέτος θα πάει καλύτερα». Κανείς δεν πιστεύει στην δυναμική των εκθέσεων τεχνολογίας στην Ελλάδα. Γιατί, πραγματικά δεν έχουν δυναμική. Εαν είχα εταιρία ή αντιπροσώπευση εταιρίας, θα ήθελα πάρα πολλές διαβεβαιώσεις για να συμμετάσχω. Εαν μάλιστα απογοητευόμουν, δεν πιστεύω πως θα το επαναλάμβανα. Λεφτά για πέταμα στην ελληνική οικογένεια επιχειρήσεων τεχνολογίας δεν υπάρχει. Τα πλαίσια είναι πολύ στενά.

Η πρόταση μου βασίζεται στο «η ισχύς εν τη ενώσει». Ενα πασίγνωστο γνωμικό που έχει σώσει πολλούς απο διάφορες καταστάσεις.

Το πλάνο, έτσι όπως το σκέφτομαι πρέπει να πάψει να είναι το «περίπτερο». Το «περίπτερο» θα παραμείνει περίπτερο. Ας δημιουργηθεί το super market. Και εξηγώ.

Τι καλά που θα ήταν αν υπήρχαν μόνο θεματικοί χώροι στην εκάστοτε έκθεση. Ενας χώρος broadband οπου θα παρουσιζεται ενα πλήρες πακέτο υπηρεσιών live. Μια άλλη θεματική ενότητα θα μπορούσε να είναι το media home. Ενα άλλο business communications. Ενα άλλο home networking. Σε κάθε θεματική ενότητα θα υπήρχε μερίδιο συμμετοχής, κλάσμα της ενοικίασης ενος περιπτέρου. Κάθε μετέχουσα εταιρία, θα ήταν ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να συνεισφέρει εκείνα τα προϊόντα και λύσεις, οι οποίες θα προμόταραν καλύτερα την θεματική ενότητα.

Ποιός θα καθόριζε τι θα «τρέξει» στην θεματική ενότητα; Ποιός καταλληλότερος απο τον Περιοδικό Ειδικό Τύπο; Οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά το θέμα «εντύπωση» και «καινοτομία», θα μπορούσαν να οργανώσουν την λογική της θεματικής ενότητας, την οποία θα παρέδιδαν στις μετέχουσες εταιρίες προς πραγματοποίηση. Την κατασκευή, προφανώς θα έκαναν επιλεγμένοι υπάλληλοι των εταιριών. Στο μεταξύ τα οφέλη για τον Ειδικό Τύπο θα είναι πολλαπλάσια απο την ύπαρξη ενος τυπικού περιπτέρου. Παρουσία των συντακτών σε κάθε θεματική ενότητα. Μικρά workshops με την καθοδήγηση τους κλπ. Ο ανταγωνισμός των περιοδικών θα μπορούσε να κοπάσει για λίγο. Προωθώντας την τεχνολογία εν γένει, μεγαλώνει η αναγνωστική πίτα. Τόσο απλό. Οι καλοί θα πάνε πιο ψηλά και οι δεύτεροι θα ψηλώσουν.

Όλες οι εκθέσεις έχουν δυο βασικά ζητούμενα. Την προβολή του λογοτύπου και το networking, δηλαδή τις δημόσιες σχέσεις. Με το κοινό και άλλες εταιρίες. Στην προκειμένη πρόταση μου, τα λογότυπα θα μίκραιναν και δεν θα είχαν τη μορφή «κεραμοσκεπή otenet, καθίσματα forthnet, τοίχοι logitech». Αποτυπώνεται πολύ καλύτερα στο μυαλό του καταναλωτή, όταν είναι γραμμένο με μικρά γράμματα δίπλα στο iPhone, παρά όταν βρίσκεται πίσω απο ενα κενό περίπτερο που γράφει Tellas. Το περαστικό βλέμμα που κινείται ανάμεσα σε απόλυτα γιγάντιες πινακίδες «ελα παρε παρε απ’ολα έχω» κουράζεται… Μιλάμε για οπτικό polution. Στο τέλος δεν συγκρατείς σχεδόν τίποτα, εκτός βέβαια αν συνδιάζεται με κάτι αρνητικό. Εφόσον λοιπόν η προβολή του λογοτύπου μπορεί να γίνει διακριτικά, πλάι στην λύση της κάθε θεματικής ενότητας -για φαντάσου το λογότυπο σου στα χειριστήρια της Media Center TV 108» που τρέχει το Crysis!- το μόνο πρόβλημα είναι η «ακύρωση της ανταγωνιστικότητας» μεταξύ των περιπτέρων. Δεν χρειάζεται να αλλάξει κάτι. Οι πωλητές των επιχειρήσεων, μπορούν να βρίσκονται εντός της θεματικής ενότητας. Τι συμβαίνει όμως όταν υπάρχουν άμμεσα ανταγωνιστικές εταιρίες κάποιου προϊόντος που παρουσιάζεται στην ενότητα και θέλουν να ξεχωρίσουν; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ. Οι κοκορομαχίες δεν μας απασχολούν. Τελεία.

Η λύση θα πρέπει να είναι συμβιβαστική και συνεταιρική. Ο σκοπός δεν είναι να πούμε «το Crysis το εισάγουν 2 εταιρίες, εγώ το έχω πιο φθηνά». Σκοπός είναι να πούμε «υπάρχει το Crysis στην Ελλάδα», φάε στη μάπα τα διακριτικά λογότυπα μας όσο παίζεις. Δίπλα-δίπλα. Ναι. Πλαίσιο και Multirama δίπλα-δίπλα. Γιατί στην τελική, δεν προωθείς την τιμή σου στην έκθεση, προωθείς το προϊόν. Το οποίο αν το έχεις φθηνότερα, μην ανυσηχείς. Απο εσένα θα το αγοράσουν!

Ας πολλαπλασιάσουμε τώρα τα οφέλη. Το buzz που θα γίνει ΔΕΝ θα είναι αρνητικό όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Θα είναι θετικό. Θα υπάρξει ανταπόκριση απο τα -συμμετέχοντα- ΜΜΕ, δηλαδή τον περιοδικό τύπο, ο οποίος δύσκολα θα «θάψει» τα παιδιά του (ιδέες θεματικών). Μπορεί να καυτηριάσει τις υλοποιήσεις αλλά μέχρι εκεί. Ας πολλαπλασιάσουμε εκθετικά τώρα. Γιατί να μην προχωρήσουν οι εταιρίες, σε συμμετοχή γνωστών Ελλήνων bloggers και συντακτών ειδικού τύπου στα περίπτερα τους; Ποιός θα μπορούσε να εξηγήσει καλύτερα το «πάθος» για την τεχνολογία απο εναν καλό συντάκτη; Πόσο ωραίο θα ήταν, εαν εθελοντές bloggers με κλίση στην τεχνολογία μετείχαν στις θεματικές ενότητες; Χρήσιμοι οι πωλητές, αλλά το buzz δεν το φέρνουν!

Δεν γνωρίζω πολλά απο διοργανώσεις. Αν και έχω «στήσει περίπτερα», δεν ξέρω τα «απο μέσα». Είμαι ενθουσιώδης στο να δώ κάτι φρέσκο και πρωτοποριακό. Οι προτάσεις μου, μπορεί να ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και να μην είναι πραγματοποιήσιμες.

Απο την άλλη όμως, νομίζω πως αυτό που μας λείπει, είναι η τόλμη… Αφού κάθε χρόνο και δυσκολότερα, γιατί δεν δίνετε μια ευκαιρία σε κάτι πολύ διαφορετικό;