Μέδουσες

Βάση αυτού του post, είναι η αμφιταλάντευση που είχα -και έχω- σχετικά με την δημοσιοποίηση των προσωπικών μου στοιχείων και τα οφέλη που αυτό έχει ή της διαφύλαξης του προσωπικού μου απορρήτου. Το άρθρο του kosti ήταν και η σκανδάλη για να προχωρήσω στην συγγραφή του.

«I am not a number, I’m a human being» Iron Maiden

Έχω καταθέσει τις ανυσηχίες μου για την Google και την ασύδοτη καταγραφή προσωπικών πληροφοριών που γίνεται. Έχω επίσης γράψει πως ουδέποτε πίστεψα την ιστορία των «δυο φοιτητών» που σε 3 χρόνια μπόρεσαν να δημιουργήσουν την αυτοκρατορία που σήμερα λέγεται Google. Για να μην κρύβω τα λόγια μου και να σε αφήνω να υποθέτεις τι εννοώ, θα το γράψω ευθαρσώς.

Το Project Google κατ’ εμένα, έχει πλάτες -τις είχε εξ΄αρχής- που ως βάση έχουν τις μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας των Η.Π.Α.  Υπάρχει και κατάθεση ανθρώπου της CIA [Wikipedia] ο οποίος το είχε δηλώσει.

Το πλέον εκνευριστικό και τραγικό συμβάν, έγινε πριν λίγες ημέρες όταν παρατήρησα πως οι διαφημίσεις που έβλεπα στο Google Ads ήταν σε τέτοιο σημείο ακριβείς που ξενέρωσα! Ενα ιδιαίτερα προσωπικό θέμα το οποίο σίγουρα δεν θα ήθελα δημοσιοποιημένο (όλοι έχουμε ενα τέτοιο ζήτημα υποθέτω) εμφανίστηκε ως διαφήμιση στο Google Ads! Τότε σκέφτηκα να περάσω μια βόλτα απο τα PC γνωστών, συνεργατών και φίλων και απλά να κάνω ενα browsing σε σελίδες με Google Ads και να μάθω τι τους απασχολεί τον τελευταίο καιρό. Θα είχε πλάκα…δεν νομίζεις;

Τα κοινωνικά δίκτυα που έχουν κατακλύσει το internet γίνονται βορρά της ίδιας μηχανής αναζήτησης και συμπληρώνουν εξαιρετικά μακροσκελής καταλόγους πληροφοριών, σαν μια ικανότατη και ξεκούραστη Stazi (να δείτε το «Οι ζωές των άλλων»). Έχω μεγάλη δυσκολία να κατανοήσω τα οφέλη χρήσης υπηρεσιών που απλά γράφω τι κάνω αυτή τη στιγμή. Κλάνω; Γαμάω; Κοιμάμαι; Δουλεύω; Πίνω μπάφους και παίζω pro; Ποιός ο λόγος; Γιατί θα έπρεπε να το κάνω αυτό;

Το Facebook, συγκεντρώνει με μεγάλη επιδεξιότητα, τον φάκελο σου. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, η σύνθεση του εγκεφάλου μου γίνεται εμπορεύσιμη. Karma Log; Ειδικά εκείνο το application, το Likeness Unrated ζητάει να βάλεις σε σειρά ποιές έκνομες πράξεις είναι πιο πιθανό να κάνεις κατα τη διάρκεια της ζωής σου! Έλεος. Κανείς δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό; Που είναι το αστείο στην τελική; Γιατί θα πρέπει να καταθέσω οικειοθελώς τις πιο μύχιες σκέψεις μου; Γιατί θα πρέπει να γίνω διαφανής;

Εν τέλει, δεν έχει και πλάκα το συγκεκριμένο site καθώς πέραν του «χαβαλέ» και της διατήρησης «επαφής» με άλλους ανθρώπους δεν βρήκα κάποιο άλλο όφελος. Δεν προωθώ την καλλιτεχνική δουλειά μου όπως στην περίπτωση μέρους των χρηστών του myspace. Απλά γίνομαι αυτορουφιάνος.

Τελευταία, το Facebook beacon, για το οποίο γράφει ο kostis στο Spitaki, τέθηκε σε λειτουργία. Είναι μια «ιστορία» η οποία επιτρέπει σε «τρίτους» να αποστέλλουν στο Facebook τις κινήσεις σου στα δικά τους sites και υπηρεσίες! Χωρίς τη συνέναιση σου. Είναι εξωφρενικό ρουφιανιλίκι. Ναι, δεν έχω κάτι να κρύψω, ενας φιλύσηχος πολίτης είμαι κι εγώ. Όπως κι εσύ. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να αναρτήσω στην είσοδο του σπιτιού μου ενα bulletin board και να καταγράφω τι ακριβώς κάνω. Δεν θέλω xray της προσωπικής μου ζωής πλέον.

Το λέμε, το ξαναλέμε. Ανυσηχούμε ενδόμυχα. Όλοι γνωρίζουν και όλοι συναινούν. Αν η υπόθεση μου πως τα social networks και η Google αποτελούν την πιο ικανή σύγχρονη μυστική υπηρεσία είναι σωστή, τότε ανυσηχώ για το τι θα ακολουθήσει. Και θα τολμήσω να υπερβάλλω και να πάω παραπέρα. Όσο ακραίος μπορεί να γίνω, άλλο τόσο ακραία έχει δείξει πως μπορεί να γίνει η Ιστορία.

Τι θα μπορούσε να συμβεί σε περίπτωση αλλαγής πολιτεύματος στις Η.Π.Α; Υπάρχει ήδη ενα είδος πραξικοπήματος στη χώρα το οποίο προφανώς δεν πρέπει να αναλυθεί απο εμένα. Αν αύριο, λόγω των κλιματικών αλλαγών είχαμε ολόκληρες πολιτείες σε κατάσταση καραντίνας; Αν αύριο είχαμε εναν νέο ανταγωνιστικό ψυχρό πόλεμο μεταξύ Κίνας – Η.Π.Α.; Αν αύριο το Ισλαμ γινόταν ο νέος μας Εχθρός; Αν οι «τρομοκράτες» ήταν οι οικολόγοι και οι αναγνώστες του Κορανίου; Αν η ενεργή συμμετοχή κάποιων σε ακτιβιστικές ενέργειες, ήταν δείγμα «ανάρμοστης και επικίνδυνης συμπεριφοράς»; Αν έφευγαν φάκελοι απο τη μια κυβέρνηση στην άλλη, για «εν δυνάμει» επικίνδυνα πρόσωπα;

Αν οι ασφαλιστικές μπορούσαν να έχουν αυτά τα στοιχεία; Οι φαρμακευτικές; Αυτό το κείμενο που διαβάζεις δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ανατρεπτικό; Πως ταράζει την καθεστυκυία τάξη;

Ακόμα χειρότερα. Αν αυτά τα στοιχεία έπεφταν στα χέρια των εκτός νόμου πολυεθνικών; Οπς. Μα αυτό γίνεται ήδη…

Στάσου λίγο και αναλογίσου ποιο ακριβώς είναι το όφελος δημοσιοποίησης των προσωπικών σου στοιχείων. Οι γνωριμίες; Η διεύρυνση του κύκλου σου; Έχεις πραγματικά διευρύνει κάτι απο τη χρήση τους ή μήπως ικανοποιείς κι εσύ τα 10 λεπτά δημοσιότητας που σου (μου) αναλογούν;

Όταν σταμάτησα να δικαιολογώ τον εαυτο μου στον εαυτό μου, συνηδειτοποίησα πως ενα εικονικό μπουκάλι με μπύρα, δεν με φέρνει πιο κοντά σε κανέναν. Ούτε τα επιφανειακά «αστεία» με έφεραν πιο κοντά. Εκεί που θα σε έπερνα ενα τηλέφωνο να μιλήσουμε και να βγούμε να πιούμε το «κριθάρι» μας, τώρα απο την μοναχική μου πολυθρόνα αυτοικανοποιούμε στέλνοντας σου ενα ηλίθιο invitation να γίνεις κι εσύ βαμπιρ.

Επαναστάτησα ε; Δεν ξέρω ρε φίλε. Αλλά χτές ήμουν με παλιούς φίλους. Παίξαμε τις σφαλιάρες μας, πείραξε ο ένας τον άλλο, ήπιαμε τα ποτά μας, παίξαμε και στοίχημα και χάσαμε… Αλλά τελικά κερδίσαμε. Εκείνο το γέλιο το πηγαίο που λέει και ο «εθνικός μας σάτυρος».  Το συνομωτικό γέλιο της παρέας.

Η ζωή είναι εκεί έξω. Εδω μέσα αναπτύσονται άσχημα πράγματα.

Αν το Internet ήταν η πεμπτουσία της Δημοκρατίας, ολοένα μετατρέπεται στον υπέρτατο Μεγάλο Αδελφό. Στο απόλυτο εργαλείο karma police που λένε και οι Radiohead.

Ας αναλογιστούμε εμείς οι σκληροπυρινικοί χρήστες. Μήπως μέσα απο την καύλα μας, εξυπηρετούμε συμφέροντα; Μήπως μέσα απο την αθωότητα της τεχνολαγνείας μας, προωθούμε μια νέα αντίληψη; Μια επικίνδυνη αντίληψη;