Περι Αντικειμενικότητας

Για να είναι κανείς αντικειμενικός, θα πρέπει να υποβάλλει το μυαλό του σε μια δοκιμασία. Καθώς απο τη φύση του ο Άνθρωπος αντιλαμβάνεται και κρίνει υποκειμενικά (κάτι που είναι αποδεδειγμένο), ο μόνος τρόπος να πλησιάσει την αντικειμενικότητα είναι μέσω της αντίθετης σκέψης. Αυτό γίνεται με εναν πολύ απλό τρόπο.

Αρχικά επιτρέπουμε στα “σώψυχα” μας, τα βιώματα μας και την αισθητική μας, να κρίνει όπως νομίζει. Βγάζουμε κάποια συμπεράσματα. Τα κρατάμε. Ακολούθως, παίζουμε το ρόλο του χωρίς αιτία και αφορμού αντιλογία. Παίζουμε το ρόλο αυτού, του σπαστικού τύπου, που με τίποτα δεν μπορεί να δεχθεί αυτά που εμείς του λέμε…

Για μένα το παραπάνω σενάριο αποτελεί Αρχή. Το κάνω πάντα, αυτόματα και πολλές φορές έχει και πλάκα. Κοντράρω τις ίδιες τις ιδέες μου. Συχνά-πυκνά μάλιστα, καθώς είμαι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένο ον, συμμετέχω σε συζητήσεις με τον μανδύα του Δεξιού, του Αριστερού, του Κεντρώου, του Αναρχικού, του Ακροδεξιού… Συχνά, σε συζητήσεις με τους ίδιους ανθρώπους. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τις εκφράσεις στο πρόσωπο του άλλου, που είναι σίγουρος πως απέναντι του έχει εναν Mac Fan, να ακούει πως τα Mac είναι π.χ. για πέταμα…

Με αυτή τη μέθοδο, προσπαθώ να ανακαλύψω τι πιστεύω για τα πάντα γύρω μου. Να βρώ τις Αρχές μου. Ουσιαστικά, αποβάλλωντας τις όποιες προκαταλήψεις μου, μπορώ να βλέπω πιο καθαρά ενα ζήτημα. Πιο λογικά…

Η ιδιοτροπία-ικανότητά μου αυτή, αντικατοπτρίζεται και στο blog που διαβάζετε. Μια κόντρα μπορείτε να διαβάσετε σε δύο παλαιότερα κείμενα…

Μα, είναι Macάκες; vs Η απλότητα δεν είναι προνόμιο των ηλιθίων

Αυτός είναι ο δικός μου δρόμος προς την Αντικειμενικότητα…