Η απλότητα δεν είναι προνόμιο των ηλιθίων

Φανταστείτε λοιπόν ενα κόσμο οπού το κάθε τι θέλει ενασχόληση για να αποδειχθεί παραγωγικό ή χρήσιμο ή διασκεδαστικό. Καθημερινή ενασχόληση, κάτι σαν το ζωάκι μας ή το παιδί μας. Σκεφτείτε το αποχυμωτή που πριν φτιάξετε ενα χυμό, χρειάζεται μοντάρισμα, έξοδο στα καταστήματα για αγορά του απαραίτητου αναλώσιμου και βέβαια κάποιον ειδικό μια φορά στο τόσο για να το καλιμπράρει και να μη στίβει και τις φλούδες. Φανταστείτε πως μαζί με το αυτοκίνητο σας, παίρνετε και μερικά βιβλία Οδηγός χρήσης, «Πως θα γίνεις μηχανικός αυτοκινήτων σε 10 απλά βήματα». Επίσης αγοράζετε εξοπλισμό ελέγχου καλής λειτουργίας και πάντα πριν ξεκινήσετε κάνετε το σταυρό σας για να φτάσετε στον προορισμό σας.

Αν προσθέσουμε στα δύο παραπάνω παραδείγματα, όλα τα αντικείμενα που ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά, φτάνουμε σε ενα τεράστιο αριθμό «επαγγελμάτων» που πρέπει να… μάθουμε για να χρησιμοποιούμε αυτά τα κατα τα άλλα, αντικείμενα που διευκολύνουν τη ζωή μας.

Όσα χρόνια είμαι στο χώρο της Πληροφορικής, έχω δεί ανθρώπους που ουδεμία σχέση έχουν με την τεχνολογία των υπολογιστών, να ασφυκτιούν απλά και μόνο κατα τη χρήση τους. Να παρεμποδίζονται απο ενα firewaal στην εγκατάσταση του Microsoft ActiveSync. Εκείνοι απλά θέλουν να συγχρονίσουν τις επαφές τους και ΚΑΘΟΛΟΥ δεν τους ενδιαφέρει τι εστί firewall. Και έχουν δίκιο…

Εμείς οι «ειδικοί» κοιτάμε αφ υψηλού τους άμοιρους χρήστες και τους αποκαλύπτουμε το επτασφράγιστο μυστικό που θα τους επιτρέψει να συγχρονίσουν το κινητό τους τηλέφωνο με τον υπολογιστή. Θα τους «μάθουμε» τι είναι spyware και γιατί τι εστί Task Manager. Γιατί κάνουμε τέτοια ζημιά στους ανθρώπους που απλά θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους;

Όσες φορές κι αν χρειαστεί θα επαναλάβω πως έχουν δίκιο. Το 95% των χρηστών υπολογιστών (όχι των geeks) απαιτούν μια συσκευή που κάνει αυτό που λέει στο κουτί. Αν αγοράζατε τηλεόραση και άλλαζε αυτόματα κανάλια χωρίς τη θέληση σας λόγω τηλεοπτικού spyware θα πηγαίνατε να μάθετε πως λειτουργεί η τηλεόραση; Όχι βέβαια. Θα την ξεφορτωνόσασταν και αγοράζατε μια άλλη που κάνει αυτό που λέει. Εννοείται θα πέρνατε και τα λεφτά σας πίσω.

Γιατί να απασχολεί την επαγγελματία φωτορεπόρτερ το θέμα codec; Εκείνη απαιτεί να δεί το video που έλαβε γιατί το computer δηλώνει πως παίζει video. Απαιτεί να τρέχει ενα πρόγραμμα και να μην της ζητούνται λεπτομέρειες για προφίλ, τοποθεσίες αρχείων και τα λοιπά. Και όπως καταλάβατε, έχει δίκιο.

Η Microsoft εκανε σοβαρά βήματα για να φέρει τον υπολογιστή σε κάθε σπίτι. Είναι καιρός κάποια εταιρία περισσότερο ανθρωποκεντρική να πάρει τα ηνία απο εδώ και πέρα. Είναι προφανές πως έκδοση την έκδοση τα Windows αποτελούν τροχοπέδη στην περαιτέρω εισχώρηση των υπολογιστών στις μάζες. Κατάντησαν ενα bloated λειτουργικό χωρίς καμμία φιλικότητα, με ωραία χρώματα, σερπαντίνες και κονφετί. Ναι, παίζουν όλα τα προγράμματα. Αλλά, ΠΟΙΟΣ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ αν υπάρχουν 500 προγράμματα email; Κανείς. Ούτε καν οι «ειδικοί».

Όσο θα υπάρχει η έννοια του driver τόσο θα απομακρύνεται ο προσωπικός υπολογιστής απο το σπίτι.

Τα τελευταία δυο χρόνια, οι επίμονες προσπάθειες του οραματιστή Steve Jobs και της Apple, να πείσουν τον κόσμο πως αυτό που χρειάζεται είναι ενα TVlike μηχάνημα, πιάνουν τόπο. Κάποιοι απο το στρατόπεδο των Windows θεώρησαν πως με ενα Media Center «καθάρισαν» με τον καταναλωτή. Όχι, αυτό δεν αρκεί. Η Apple προσφέρει την ιδανικότερη λύση για το ευρύ κοινό. Ονομάζεται Mac OS και είναι αιώνες μπροστά απο οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια λειτουργικού.

Παράδειγμα 1

Έχετε ανοιχτό εναν browser και κάνετε αναζήτηση για μια φράση επι της σελίδας. Με το που αρχίσετε να γράφετε, η σελίδα ομογενοποιείται χρωματικά (γίνεται γκρι) ωστε να εντοπίζει το μάτι σας ευκολότερα το highlighted κείμενο που βρέθηκε. Αλήθεια, συνειδητοποιείτε πόσο σημαντικό είναι αυτό σε εναν άνθρωπο που είναι η δουλειά του να κάνει ευρεία αναζήτηση στο web; Λιγότερη ζαλάδα, μεγαλύτερη παραγωγικότητα.

Παράδειγμα 2

Στο Mac OS δεν υπάρχουν προγράμματα που «τρέχουν» και άλλα που είναι απλά minimized. Δεν αφορά το χρήστη πως διάολο λειτουργεί το μηχάνημα. Ο χρήστης βλέπει πάντα το ίδιο εικονίδιο. Δηλαδή το εικονίδιο του Mail είναι πάντα ενα. Στην ίδια θέση. Ο χρήστης το πατα για να παρει και να στείλει email. Δεν τον απασχολεί εαν τρέχει. Είναι ενα κουμπί επάνω σε μια συσκευή.

Παράδειγμα 3

Η λιτότητα του Finder. Εδώ γελάω με όσους Macgeeks προσπαθούν να υποστηρίξουν πως το Finder δεν είναι λιτό. ΕΙΝΑΙ λιτό. Είναι ελάχιστο για την ακρίβεια. Προσφέρει μια ταπεινή μπάρα (Documents, Music, Movies κλπ) και ενα παράθυρι δίπλα με τα περιεχόμενα. Ξέρετε γιατί; Για δυο λόγους.

• Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να απομνημονεύσει και να χειριστεί κατάλληλα εως 9 κατηγορίες ανα επίπεδο. Σκεφτείτε τους φακέλους στο ιεραρχικό σύστημα των Windows. Η καλύτερη κατανομή είναι αυτή που περιορίζει το κάθε επίπεδο, σε 9 υποεπίπεδα μέγιστο.
• Η αναζήτηση μέσω του άψογου κατα κοινή ομολογία Spotlight, είναι το μέλλον. Γιατί έτσι λειτουργεί το μυαλό μας. Δεν απομνημονεύουμε ως Φωτογραφίες > Καλοκαίρι 88 > Σπάρτη, αλλά ως «Η γκόμενα που είχα γνωρίσει στη Σπάρτη». Μπαμ, έρχεται όλο το αρχείο στην προσωρινή μας μνήμη. Εικόνες, τι της λέγαμε, τι μας έλεγε, ενα ανέκδοτο απο εκείνες τις ημέρες, πόσο μακρια μαλλιά είχαμε τότε και τώρα είμαστε καράφλες…

Παράδειγμα 4

To eye-candy που διαθέτει το Mac OS, δεν είναι εκεί μόνο για ντεκόρ. Γιατί το ντεκόρ εξαντλείται σε μια παρουσίαση. Χρησιμοποιείται για την πιο ευχάριστη σχέση του εργαζόμενου με τον υπολογιστή του. Ο εγκέφαλος απαιτεί πολλά χρώματα στην εικόνα γιατί όταν βλέπει λίγα αισθάνεται περιορισμένος. Τα million colors εικονίδια παίζουν το ρόλο τους. Η γυναικεία κίνηση των παραθύρων κατα το άνοιγμα και το κλείσιμο, μαλακώνει της γωνίες. Φέρνει την καμπύλη που τόσο έχει ανάγκη το ανθρώπινο μυαλό (στη Φύση δεν υπάρχει ευθεία γραμμή).

Η λίστα με τα παραδείγματα μπορεί να τείνει στο άπειρο. Είτε θέλουμε είτε όχι, η κοινωνία επιλέγει τις συσκευές της. Είναι μέρος της ελευθερίας του καταναλωτή. Επέλεξε το VHS, επέλεξε το iPOD, επέλεξε την TFT. Αππέριψε το Super Video CD. Έθαψε το OS/2. Δεν σκότωσε την πειρατία αλλά έκανε το MP3 το μελλοντικό αποκλειστικό σύστημα διάδοσης μουσικής. Υποχρέωσε εταιρίες να κλείσουν. Άλλες τις έκανε θεούς και μετά τις πέταξε στα Τάρταρα. Το έκανε γιατί αυτή είναι η σχέση του καταναλωτή με το προϊόν. Και είχε καλούς λόγους για αυτά που έπραξε.

“Πλέον, ο εξωγενής παράγοντας που θα έρθει να εξετάσει την χρηστικότητα και τον ανθρωποκεντρισμό των υπαρχόντων λειτουργικών, θα αναθεματίσει τα Windows και θα επιλέξει «δαγκωτό» Mac OS. Το βλέπουμε γύρω μας και αναμένω σύντομα να παίρνει μορφή χιονοστιβάδας.”

Γιατί η ευκολία και η απλότητα δεν είναι προνόμιο των ηλιθίων.